Γενικά είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει πολύ η ζεστασιά και η παρέα που προσφέρει το τζάκι. Πιστεύω πως όλα τα σπίτια θα έπρεπε να έχουν τζάκι βάση σχεδίου. Συμβολίζει την εστία που έκαιγε στα σπίτια της αρχαίας Αθήνας, δίχως να σβήνει.
Στο δικό μου σπίτι έχω ένα γωνιακό τζάκι με μικρή εστία. Δεν χωράνε μεγάλα ξύλα και γενικά θέλει προσοχή με την τοποθέτησή τους, ώστε να μην κυλήσουν εκτός και καπνίσει όλο το σπίτι. Από τις πρώτες μέρες, που η θερμοκρασία είχε πέσει αρκετά χαμηλά, επεχείρησα να ανάψω το τζάκι για δω την απόδοσή του. Δυστυχώς, λόγω κατασκευαστικών λαθών, το τζάκι κάπνιζε και μάλιστα πολύ! Εντάξει, δεν γινόταν και ντουμάνι, αλλά κάπνιζε αρκετά. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε και η πιο σοβαρή ενασχόλησή μου με αυτό το θέμα.
Συγκεκριμένα, ανακάλυψα πως υπάρχει ένας ‘χρυσός’ λόγος ο οποίος καθορίζει το άνοιγμα που θα πρέπει να έχει η εστία, σε σχέση με την διάμετρο της καμινάδας. Ο λόγος υποβάλει ότι το μέγεθος της καμινάδας θα πρέπει να είναι το 1/8 του μεγέθους του ανοίγματος. Έτσι λοιπόν εάν έχεις τετράγωνη καμινάδα με πλευρά 20cm (εμβαδόν 0,04m2) το άνοιγμα της εστίας δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 0,04*8=0,32m2.
Ένα εύκολο κόλπο που μπορεί κάποιος να κάνει για να προσδιορίσει, πρακτικά, το μέγεθος του ανοίγματος της εστίας είναι να κολλήσει με λίγη ταινία ένα φίλο αλουμινόχαρτο έτσι ώστε να μειώσει το άνοιγμα. Βάζοντας έναν φακό ακριβώς από πάνω από το άνοιγμα, με χαμηλό φωτισμό, σε αναμμένη εστία η κάπνα φαίνεται στο φως του φακού καθαρά (εάν υπάρχει). Έτσι, με το να αυξομειώνεται το άνοιγμα, τοποθετώντας το αλουμινόχαρτο πιο ψιλά ή πιο χαμηλά, και βλέποντας αν καπνίζει από τον φακό, είναι εύκολο να βρει κανείς το ‘χρυσό’ λόγο, με πρακτικό τρόπο.
Αφού, λοιπόν, ανακάλυψα πως το άνοιγμά μου ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο από ότι έπρεπε, κάλεσα έναν μάστορα και προσέθεσε ένα επιπλέον Π από άσπρο μάρμαρο, κλείνοντας έτσι τον παραπανίσιο ‘αέρα’. Προσέθεσα και μία αλυσίδα για τον χειρισμό του κλαπέτου, αντικαθιστώντας το σύρμα που είχα, ώστε να υπάρχει επιπλέον στροβιλισμός του καπνού προς τα πάνω και το τζάκι ήταν έτοιμο για … άκαπνες περιπέτειες.
Θα συνεχίσω με καινούργιο post την ιστορία του τζακιού, γιατί αφενός συχαίνομαι τα μεγάλα post και αφετέρου πήγε αργά και είμαι κουρασμένος.
to be contonued …





Pingback: Upgrade στο τζάκι IV (και τέλος!) | Blogging for nothing