Σήμερα άκουγα ραδιόφωνο, πηγαίνοντας στη δουλειά, και ανάμεσα στα άλλα άκουσα και το εξής. Αυξήθηκαν οι πωλήσεις πολυτελών αυτοκινήτων και SUV μεγάλου κυβισμού, τις τελευταίες μέρες. Ο παραγωγός το ανέφερε ως κάτι απολύτως φυσιολογικό, ότι δηλαδή εάν έχεις ως όνειρο την απόκτηση ενός αυτοκινήτου που κόστιζε 40.000 ευρώ και τώρα κάνει 30.000 ή λιγότερο, είναι μεγάλη ευκαιρία να το αποκτήσεις.
Ρωτάω εγώ, εντάξει το πήρες το αυτοκίνητο. Ξεπέρασες λίγο τα οικονομικά όριά σου, χρεώθηκες λίγο παραπάνω, αλλά το SUV το πήρες. Θέλω να ξέρω σκέφτηκες καθόλου πως θα το συντηρήσεις; Πόσο κοστίζει η καθημερινή χρήση του; Πόση βενζίνη θα πρέπει να βάζεις; Πόσο θα κοστίσουν τα τέλη, η ασφάλιση και η συντήρηση; Μπορείς να αντέξεις το σύνολο της επιπλέον ετήσιας επιβάρυνσης;
Εάν, όπως λένε τα ρεπορτάζ, η διαφορά στην τιμή είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την αγορά ή μη, τότε μάλλον τα προαναφερθέντα κόστη αντιμετωπίστηκαν με το γνωστό ‘έχει ο Θεός’. Ο Θεός έχει, εκείνοι όμως είναι αμφίβολο εάν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν ( ή τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς). Αρκεί μια αύξηση στην τιμή του πετρελαίου για να επικρατήσει πανικός.
Εν πάση περιπτώσει, λίγο με αφορούν αυτά. Ο καθένας ενεργεί βάσει της δικιάς του θεώρησης των πραγμάτων και αναλόγως πράττει. Όμως μην κλαιγόμαστε για την κρίση. Είναι υποκριτικό.
Υ.Γ.: Έχει ενδιαφέρον εάν μπείτε στον κόπο να βάλετε αθροιστικά τις δόσεις του δανείου, για την απόκτηση αυτοκινήτου. Το τελικό ποσό λίγο απέχει από την τιμή προ έκπτωσης.
Άλλες Γειτονιές.