Εδώ και καιρό η μικρή μπορεί να συνεννοηθεί μαζί μας με λεξούλες. Μη φανταστείτε κάποιο τρελό λεξιλόγιο, όμως την κάνει τη δουλειά του. Η μεγαλύτερη εξέλιξη είναι όταν είπε το ναι και το όχι, γιατί πλέον μπορούσαμε να καταλάβουμε τι θέλει με την μέθοδό της ανακρίσεως. Δηλαδή της κάναμε ερωτήσεις που να μπορεί να απαντήσει με ένα Ναι/Όχι και να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι θέλει και το ανάποδο.
Γρήγορα όμως συνειδητοποιήσαμε ότι πολλές φορές η μικρή απλώς μας έκανε πλάκα απατώντας τυχαία Ναι ή Όχι. Το κατάλαβα λοιπόν και εγώ και όποτε είχε όρεξη της έκανα και εγώ πλάκα με τις ερωτήσεις μου. Παραθέτω πρόσφατο παράδειγμα:
Εγώ: Να κάνει ο μπαμπάς upgrade το ROM του Hero;
Μικρή: Όχι
Εγώ: Να γίνω τουλάχιστον root;
Μικρή: Ναι
Εγώ: Να κάνει ο μπαμπάς upgrade το ROM του Hero;
Μικρή: Όχι
Εγώ: (Γαμώτο, θα σπάσει που θα πάει)
Εγώ: Να κάνει ο μπαμπάς upgrade το ROM του Hero;
Μικρή: Ναι
Εγώ: (Γιούπι!)
Εγώ: Σου αρέσει το μούσι του μπαμπά;
Μικρή: Ναι
Εγώ: Θέλεις νερό;
Μικρή: Όχι
