Σήμερα στη δουλειά ένας συνάδελφος, ο οποίος γνωρίζει το πόσο (ε)μπλεγμένος είμαι στην ανατροφή της κόρης μου, έθεσε υπόψη μου το εξής άρθρο στα ΝΕΑ (εδώ). Το άρθρο αυτό αναφέρεται σε μία νέα(;) μέθοδο που αντιτίθεται στην μέθοδο “άστο να κλάψει” ή cry out method. Έχω αναφερθεί σε αυτήν την μέθοδο σε προηγούμενες αναρτήσεις (εδώ και εδώ) οπότε δεν θα την αναλύσω και εδώ. Θέλω να σταθώ σε ένα απόσπασμά του, το οποίο αναφέρεται επιγραμματικά στις τεχνικές αυτής της μεθόδου.
Συγκεκριμένα “Τι συμβουλεύουν οι ειδικοί”:
“ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ στο μωρό ένα μαλακό αντικείμενο που του αρέσει αντί για το στήθος σας ή το μπιμπερό του”
Πως είπατε; Το μωρό θα πρέπει να εξαρτηθεί από ένα αντικείμενο προκειμένου να κοιμηθεί; Μα καλά δεν έχουν ακούσει ότι το στήθος της μαμάς είναι η καλύτερη παρηγοριά για το παιδί; Ακόμα και το να ξαπλώνει στο στήθος του μπαμπά είναι πιο παρήγορο από ένα “μαλακό αντικείμενο”. Θυμάμαι πόσες φορές ξάπλωσα την μικρή πάνω στο στήθος μου και κοιμηθήκαμε το βράδυ ήρεμα και ωραία. Πέρα του ότι παρηγορεί το παιδί, δημιουργεί και ένα ξεχωριστό δέσιμο μεταξύ των δύο. Πιστέψτε με!
“ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ τη ρεφλεξολογία τρίβοντας τα ποδαράκια του από τα δάχτυλα έως τις φτέρνες για να αισθανθεί την αγκαλιά σας”
Σε αυτό συμφωνώ. Το μωρό ηρεμεί όντως με ένα καλό μασαζάκι.
“ΧΑΪΔΕΨΤΕ την πλάτη του κατά τη φορά του ρολογιού”
Εγώ λέω χαϊδέψτε την πλάτη του γενικά. Τώρα εάν σας βολεύει η φορά του ρολογιού, κανένα πρόβλημα
“ΜΙΛΗΣΤΕ του ψιθυριστά όταν κλαίει. Έτσι, θα σταματήσει το κλάμα για να σας ακούσει”
Καλά εντάξει! Μιλήστε εσείς ψιθυριστά όταν κλαίει το μωρό και άμα σας ακούσει να μου γράψετε (στα comment). Εδώ πρέπει να εφαρμόσετε αυτό που ονομάζω την φωνή Ντόπλερ. Δηλαδή, για να σας ακούσει το μωρό θα πρέπει να μιλήσετε πιο δυνατά από το κλάμα του. Δεν λέω ότι πρέπει να του φωνάξετε, αλλά υψώστε στιγμιαία τον τόνο της φωνής ώστε να σας αντιληφθεί και μετά χαμηλώστε τον τόνο σας όσο αυτό χαμηλώνει την ένταση του κλάματος. Όπως ακριβώς με το φαινόμενο Ντόπλερ δηλαδή. Στο τέλος θα πρέπει να φτάσετε σε επίπεδο ψιθύρου, αλλά μόνο εφόσον σας έχει αντιληφθεί το μωρό με την στιγμιαία έντονη φωνή.
“ΚΑΤΑΓΡΑΨΤΕ τις ώρες που συνήθως ξυπνάει και αν το ενοχλεί κάτι (θόρυβος, μυρωδιά, η θέση που κοιμάται)”
Είτε κάνετε αυτήν την καταγραφή είτε γράψετε τυχαίες ώρες στο χαρτί, το ίδιο αποτέλεσμα θα έχει. Το παιδί ως νέος οργανισμός επηρεάζεται από τόσα πολλά και διαφορετικά ερεθίσματα που είναι σχεδόν αδύνατον να εντοπίσετε τι φταίει βάση της ώρας που ξυπνάει. Η καλύτερη συμβουλή είναι να μάθεις το παιδί και να συνδεθείς μαζί του με τέτοιο τρόπο ώστε να ξέρεις προκαταβολικά τι πρόκειται να το ενοχλήσει και να το προλάβεις. Για παράδειγμα, εμείς καταλάβαμε ότι η μικρή δεν ανέχονταν να σκεπάζεται με σεντόνι/κουβέρτα/πάπλωμα, επειδή στριφογυρίζει στον ύπνο της μπερδεύεται με τα σκεπάσματα και εκνευρίζεται. Τι κάναμε λοιπόν; Την ντύναμε καλύτερα το βράδυ, βάλαμε και ένα καλοριφέρ λαδιού στο δωμάτιό της για έξτρα ζεστασιά το χειμώνα και ησυχάσαμε … από αυτό τουλάχιστον.
“ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ένα φωτάκι νυκτός”
Όντως πολύ χρήσιμο! Να μην το βάλετε όμως μέσα στο δωμάτιό του αλλά ακριβώς απέξω από αυτό, γιατί η έντονη ύπαρξη φωτός μπορεί να το μπερδέψει και να θεωρήσει ότι είναι μέρα ή σούρουπο. Είναι επίσης χρήσιμο για να βλέπετε και εσείς τι κάνει όταν το επισκέπτεστε την νύχτα.
“ΠΙΣΤΕΨΤΕ ότι μια μέρα θα τα καταφέρετε. Κι ότι το μωρό σας θα ωφεληθεί τελικά από την υπομονή σας”
Αυτό για εμένα είναι το πιο σημαντικό. Πρέπει να κάνετε υπομονή και να είστε ήρεμοι. Η ηρεμία που αποπνέει ο γονιός τελικά περνάει και στο πα
ιδί και δεν θα πρέπει να το ξεχνάτε. Εάν δεν είστε ήρεμοι τότε καλύτερα να μην έχετε το παιδί αγκαλιά γιατί δημιουργείται ένα φαύλος κύκλος εκνευρισμού. Προτιμότερο είναι να αφήσετε το παιδί για λίγο (ακόμα και αν κλαίει) να ηρεμήσετε και μετά να το ξαναπάρετε αγκαλιά, ήρεμοι πλέον και οπλισμένοι εκ νέου με υπομονή.
Εν κατακλείδι αυτό που συμπέρανα από αυτό το άρθρο είναι ότι, δυστυχώς, αυτή η μέθοδος αναφέρεται ως καινοτόμα και ότι η cry-out θεωρείται η συνήθης πρακτική στην Ελλάδα. Αυτό που έχω να πω είναι ότι στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω σε αυτό το θέμα και τρανό παράδειγμα αυτού είναι ότι τα βιβλία του Dr. Sears, που για εμάς είναι ευαγγέλια, δεν έχουν μεταφραστεί ακόμα στα Ελληνικά.
(ευχαριστώ τον Βασίλη που μου έδωσε την αφορμή για αυτήν την ανάρτηση)
