Δεν το κρύβω ποτέ, ότι είμαι ερωτευμένος με τα παιδικά μου χρόνια. Συγκεκριμένα, με την περίοδο από το νήπιο έως το γυμνάσιο, που τα πράγματα σοβάρεψαν. Αυτήν την περίοδο την θεωρώ την καλύτερη και την πιο αθώα της ζωής μου.
Τότε ακόμα υπήρχαν οι αλάνες που παίζαμε ποδόσφαιρο, κυνηγητό, αμπάριζα, πετροπόλεμο και άλλα τέτοια παιχνίδια. Ακόμα και άμα δεν ήταν εύκαιρη μια αλάνα, το παιχνίδι γίνονταν στους δρόμους της γειτονιάς. Η γειτονιά γέμιζε από τις φωνές των παιδιών που έπαιζαν, έτρεχαν, μάλωναν έκαναν σκανταλιές και γενικά περνούσαν καλά.
Χαρακτηριστική φράση του παιχνιδιού στον δρόμο ήταν το “Σύρμα!”. Σύρμα φώναζες όταν έβλεπες να πλησιάζει ένα αυτοκίνητο και τότε όλα τα παιδιά έπρεπε να πάνε στην άκρη για να περάσει. Ήταν μία λέξη που δεν την έλεγες για πλάκα και σίγουρα την έπαιρναν όλοι πολύ σοβαρά, γιατί επρόκειτο για την ασφάλειά τους.
Δεν υπήρχαν κινητά και το μόνο που έπρεπε να κάνει η μαμά για να φωνάξει τα παιδιά της ήταν … αυτό ακριβώς, να φωνάξει. Μου είναι ασύλληπτο τώρα που το σκέφτομαι πόσο καλά επικοινωνούσαμε χωρίς κινητά τηλέφωνα. Για να βρεις παρέα να παίξεις το μόνο που έπρεπε να κάνεις είναι να πας στο σπίτι του φίλου σου και να του χτυπήσεις το κουδούνι. Ζήταγες από την μαμά του αν τον αφήνει να έρθει και μετά συνέχιζες στο επόμενο σπίτι, μέχρι που μαζεύονταν η “παλιοπαρέα” και άρχιζε το “γλέντι”.
Ήταν τότε που άρχισε να παίρνει τα πάνω της και το παιδικό πρόγραμμα της κρατικής τηλεόρασης. Η τηλεόραση τότε ήταν ένα νέο μέσο ψυχαγωγίας για την Ελλάδα. Συνήθως την παρακολουθούσαμε τα μεσημέρια που δεν μπορούσαμε να παίξουμε έξω (ώρες κοινής ησυχίας). Η εκπομπή που δέσποζε τότε ήταν “Ο Παραμυθάς”.
Τι να πρωτοπώ για αυτήν την εκπομπή. Οι καινοτομίες της ήταν πρωτοφανείς για τα ελληνικά δεδομένα. Πρώτα απ’ όλα ο παραμυθάς πέταγε! Τον έβλεπα να κάνει γύρους στην οθόνη και εξτασιαζόμουν. Εννοείται πως όλα τα παιδιά τότε θέλαμε να πετάξουμε σαν εκείνον.
Μετά ήταν τα σκίτσα, που εμφανίζονταν από το πουθενά να δημιουργούνται! Μία γραμμή μπορεί να κατέληγε σε έναν δράκο ή μία μάγισσα. Μετά την εκπομπή προσπαθούσα, θυμάμαι, να φτιάξω και εγώ τα σχέδια που είχα δει, ανεπιτυχώς βέβαια, αλλά με φοβερή όρεξη.
Η χαρά μου ήταν μεγάλη, όταν πληροφορήθηκα ότι ο παραμυθάς επανέρχεται με καινούργια επεισόδια από την ψηφιακή ΕΡΤ τον Γενάρη. Τον παραμυθά υποδύεται ο ίδιος ο Νίκος Πιλάβιος και σκηνοθετεί ο γιος του Κωνσταντίνος. Αλλά το κερασάκι στην τούρτα ήταν το paramithas.tv!
Το paramithas.tv είναι ένα ιντερνετικό κανάλι με παιδικές σειρές και επεισόδια του παραμυθά από το αρχείο του ίδιου του Νίκου του Πιλάβιου. Ο ίδιος εξηγεί την ιδέα πίσω από αυτήν την προσπάθεια και το πως θα ήθελε να εξελιχθεί σε αυτό το βίντεο.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που πλέον μπορώ να δω έναν από τους ήρωες των παιδικών μου χρόνων ξανά με την βοήθεια της τεχνολογίας. Δεν κρύβω πως βλέποντας ξανά τα επεισόδια που είναι αναρτημένα στο site, νοιώθω και πάλι στην κοιλιά μου το χαλί του σαλονιού, που ξάπλωνα να τον δω όταν ήμουν μικρός, και το φαγητό να μυρίζει από την κουζίνα. Γυρνώ και πάλι σε αυτήν την λατρεμένη ηλικία που έχει περάσει πια, αλλά χάρη στο paramithas.tv όχι ανεπίστρεπτη!
UPDATE: Διαβάζοντάς το ξανά, συνειδητοποίησα ότι λείπει κάτι σημαντικό. Λέιπει ένα ευχαριστώ σε όλη την οικογένεια Πιλάβιου για την προσπάθειά τους.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!!!
