Πολλές φορές σκέφτομαι πόσο βολικές είναι κάποιες παραδόσεις. Επειδή όμως η ελληνική παράδοση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την θρησκεία, κάποιες από αυτές έχουν πάρει τη μορφή τελετουργιών και έχουν χρεωθεί στην Εκκλησία.
Μία από αυτές τις παραδόσεις είναι αυτή του σαραντίσματος του μωρού. Με λίγα λόγια, αυτό που λέει η παράδοση είναι ότι το μωρό θα πρέπει να μένει μέσα στο σπίτι με την μητέρα του, χωρίς επισκέψεις από ανθρώπους εκτός οικογενείας, για σαράντα μέρες. Όταν περάσει αυτή η περίοδος, τότε πηγαίνουν το μωρό στην εκκλησία όπου ο ιερέας του διαβάζει μία ευχή. Το γιατί δεν το γνωρίζω, ούτε το τι θα γίνει εάν δεν το τηρήσεις, αλλά αποδεικνύεται πολύ σωστό έθιμο.
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, θεωρώ ότι αυτές οι μέρες ησυχίας και απομόνωσης της νέας μητέρας με το παιδί της, είναι απαραίτητες και για τους δύο. Πως θα μπορέσει να θηλάσει η μαμά άμα κάθε τρεις και λίγο έρχεται ο καθένας, πάντα με καλή πρόθεση βέβαια, για να ευχηθεί και να δει το παιδί; Άλλωστε, οι περισσότεροι από αυτούς τους επισκέπτες θα το κάνουν από υποχρέωση και όχι από πραγματικό ενδιαφέρον.
Για άλλους βέβαια, πιο κοινωνικούς, είναι αδιανόητο να κλειστούν στο σπίτι για 40 μέρες. Όπως βέβαια τους είναι αδιανόητο ότι θα θηλάσουν αποκλειστικά, γιατί επίσης τους είναι αδιανόητο να είναι με ένα μωρό στο στήθος τις μισές ώρες της ημέρας. Αδιανόητα πράγματα!
Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα. Το μωρό θέλει περίπου τόσες μέρες για να “φτιάξει” το πρόγραμμά του, από άποψη θηλασμού και ύπνου. Κάτι ήξερε λοιπόν ο θυμόσοφος λαός μας και αναφέρεται σε 40 μέρες “απομόνωσης”. Τα νούμερα δεν είναι τυχαία, αλλά αντίθετα έχουν οριστεί έπειτα από πολλούς αιώνες εμπειρίας και πρακτικής εφαρμογής.
Αν τώρα, η μαμά δεν προτίθεται να θηλάσει αποκλειστικά, για πολλούς και διαφόρους λόγους (στους οποίους θα επανέλθω με post), τότε ίσως να της πέφτει βαρύ αυτό το σαρανταήμερο. Για όσες όμως θα θηλάσουν αποκλειστικά να ξέρουν ότι και να ήθελαν, δεν θα μπορούσαν να βρουν χρόνο για βόλτες ή επισκέψεις. Οπότε ανακοινώνουν ότι θα τηρήσουν το σαράντισμα και έχουν την ησυχία τους.




