Χθες το πρωί πηγαίνοντας στην δουλεία παρατήρησα στο λιμάνι ασυνήθιστα πολύ κόσμο στην προβλήτα. Ανεβαίνοντας στην πεζογέφυρα, μπροστά από τον σταθμό του ΗΣΑΠ, είδα την αιτία. Καμία 20 άτομα ήταν σε κάθε καταπέλτη των πλοίων και φώναζαν συνθήματα. Σκέφτομαι ότι μάλλον πρόκειται για συμβολική κίνηση, αφού απ’ έξω περίμενε πολύς κόσμος, και ότι θα γνωστοποιήσουν τα αιτήματά τους και σε λίγο θα φύγουν.
Μετά από ώρα, ακούγοντας ειδήσεις στο ραδιόφωνο, ενημερώνομαι ότι δεν ήταν καθόλου συμβολική κίνηση. Αντίθετα, το ΠΑΜΕ ήθελε όντως να εμποδίσει τον απόπλου όλων των πλοίων, ώστε να συνεχιστεί εμμέσως η απεργία των ναυτεργατών, που ήταν για χθες. Η συγκεκριμένη απεργία κρίθηκε παράνομη από το δικαστήριο ή τον εισαγγελέα (δεν τα ξέρω καλά αυτά τα νομικά), αλλά για το ΠΑΜΕ ήταν καθόλα έγκυρη.
Δεν θα μπω καν στη λογική να σχολιάσω κατά πόσο ήταν ή δεν ήταν δημοκρατική αυτή η κίνηση. Ούτε καν θα σχολιάσω το πόσο έπληξε του προορισμούς αυτών των πλοίων ή τον τουρισμό της Ελλάδας γενικότερα. Θα ήθελα αντιθέτως να προτείνω στο ΠΑΜΕ να κάνει κάτι πιο ουσιαστικό, για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ναυτεργατών. Αντί να κάνει τέτοιες φαμφαρώδεις κινήσεις, που στο τέλος ζημιώνουν ακόμα και αυτούς που πάνε να προασπίσουν, γιατί δεν ενισχύουν το συλλογικό τους όργανο;
Θέλω να πω πως δεν προσφέρουν τίποτα το ουσιαστικό στους ναυτεργάτες αν εμποδίσουν τα πλοία να φύγουν. Αντιθέτως αν ενισχύσουν το συνδικάτο τους, με όποιο τρόπο μπορούν, ώστε αυτό να ισχυροποιηθεί , τότε θα μπορέσει και αυτό, με τη σειρά του, να προασπιστεί καλύτερα το συμφέρον τους. Ένα ισχυρό συνδικάτο δεν θα είχε ανάγκη να προβαίνει σε τέτοιες γραφικότητες, αλλά θα μπορούσε να διαπραγματευτεί τα αιτήματα του κλάδου πιο ουσιαστικά και ίσως με καλύτερα αποτελέσματα.
Γίνομαι και γω λοιπόν θεωρητικός συνωμοσιών και αναρωτιέμαι μήπως τελικά το ΠΑΜΕ δεν θέλει ισχυρά συνδικάτα, ώστε να παραμείνει το ίδιο ο μεσσίας των εργατών;
Για όσους δε κατακρίνουν το ΚΚΕ για αντιδημοκρατική συμπεριφορά, ας μην ξεχνάνε ότι ο κομμουνισμός πρεσβεύει μία ολοκληρωτικής αντίληψης θεώρηση της κοινωνίας που έχει σαν βάση την εργασία. Δηλαδή άμα συγκρίνεις τον κομμουνισμό με την δημοκρατία είναι σαν να συγκρίνεις ένα στυλό με ένα μήλο, απλώς δεν μπορείς. Οπότε είναι ανέξοδο να λες ότι το ΚΚΕ είναι ή δεν είναι δημοκρατικό, όταν το ένα πρεσβεύει το δίκαιο του εργάτη και το άλλο των πολιτών, γιατί πολύ απλά ο εργάτης μπορεί να είναι πολίτης αλλά ο πολίτης μπορεί και να μην είναι εργάτης.
Εν πάση περιπτώσει δεν είναι η δουλειά μου να αναλύω τις διάφορες πολιτικές θεωρίες και σε καμία περίπτωση δεν είμαι ειδικός. Απλώς κατέθεσα και εγώ την άποψή μου.
Άλλες Γειτονιές.