Σε παλαιότερη ανάρτηση, ανέφερα ότι έχω πάρει πολύ στα σοβαρά το θέμα της μετανάστευσης. Συγκεκριμένα, είχα ως στόχο να μεταβούμε στο Wellinghton της Νέας Ζηλανδίας.
Είχα ακούσει και διαβάσει πολύ καλές κριτικές για την Νέα Ζηλανδία και το γεγονός ότι δεν είχα βρει κάποιον να πει κακή κουβέντα με προβλημάτιζε πολύ. Παρόλα αυτά συνέχισα να κινούμαι προς αυτήν την κατεύθυνση και συμπλήρωσα την αίτηση ενδιαφέροντος.
Κάπου εκεί δημοσίευσα και την σχετική ανάρτηση, στην οποία είχα ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο (χάρη στο Βασίλη) από την artanis. Η artanis είναι μια Ελληνίδα που πήγε στη Νέα Ζηλανδία από το Βόλο και περιγράφει πολλές από τις καθημερινές “περιπέτειές” της εκεί. Οι περιγραφές της είναι ακριβώς αυτό που έψαχνα για να ενημερωθώ για την ζωή εκεί.
Όταν λοιπόν διάβασα για την καθημερινότητα εκεί και κυρίως όταν διάβασε η armegeo, αρχίσαμε να αναθεωρούμε τον προορισμό (η απόφαση ισχύει), καθώς όπως τα περιγράφει η καθημερινότητα εκεί μπορεί να γίνει ακόμα και ανυπόφορη, για κάποιον που έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα. Γενικά, η armegeo, που ούτως η άλλως ήταν επιφυλακτική, βρήκε τα επιχειρήματα που έψαχνε για να αναβάλουμε λίγο ακόμα την απόφαση αυτή. Συμφώνησα και εγώ εννοείται, καθώς δεν μπορείς να κάνεις μία τέτοια κίνηση αν έστω και ένας έχει σοβαρές αντιρρήσεις. Είναι αυτό που λέμε απόφαση ζωής και δεν θα πρέπει να βιαστούμε να την πάρουμε.
Τώρα είμαι πάλι στην γύρα για την επιλογή κάποιου άλλου προορισμού.
Υ.Γ.: Ευχαριστίες στον Βασίλη και την artanis για τις πληροφορίες.
