Τυρί, ρύζι, γάλα …

sky 3… ΚΑΜΠΑ!!!

Πόσες φορές, μα πόσες φορές δεν σας έχει τύχει να σας συστήσουν κάποιον/κάποιους και μετά από μερικά λεπτά έχετε ξεχάσει τελείως το/τα όνομά/ονόματά τους;

Πόσες φορές ακόμα δεν πήγατε στο super market, σίγουροι πως θυμάστε όλα όσα έχετε να πάρετε (χωρίς λίστα) και στο τέλος κοιτάζατε αμήχανοι τα ράφια;

Επειδή εμένα μου συμβαίνει καθημερινά, είπα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες τεχνικές που έχω αναπτύξει για να μπορέσω να βελτιώσω την κατάσταση.

Όταν μου συστήνουν κάποιον (μόνο του) και πιάνουμε κουβέντα, προσπαθώ πάντα να του απευθύνομαι με το όνομά του. Ακολουθεί παράδειγμα:

-Από εδώ ο Χρίστος.

- Γεια σου Χρίστο;

- Με τι ασχολείσαι Χρίστο;

- Που λες Χρίστο.

- Χρίστο, να σου πω …

- Εσύ τι λες Χρίστο;

Αρκεί βέβαια να μην το παρακάνω, γιατί μπορεί να καταντήσει γελοίο. Σταματάω μετά από 3-4 προτάσεις να λέω το όνομά του. Έως τότε το έχω μάθει ή έτσι τουλάχιστον νομίζω.

Όταν τώρα υπάρχει ολόκληρη παρέα (πάνω από 4 άτομα) προσπαθώ να θυμηθώ τα ονόματά τους με την τεχνική που μόλις περιέγραψα. Για όσους δεν τα καταφέρω, απλώς τους ζητάω ευγενικά να μου θυμίσουν το όνομά τους. Πιστέψτε με σπάνια θα βρεθείτε σε περίπτωση που θα δυσανασχετήσει ο άλλος, γιατί πολύ απλά του έχει συμβεί και εκείνου πολλές φορές (σημάδια των καιρών).

Στο super market τώρα, προσπαθώ να πάω πάντα με λίστα. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις που θα βρεθώ εκεί χωρίς λίστα. Είτε γιατί θυμήθηκα κάτι την τελευταία στιγμή είτε γιατί θυμήθηκε “κάποιος άλλος”. Σε αυτήν την περίπτωση φροντίζω πάντα να μετράω τα πράγματα που θέλω όταν τα θυμάμαι.

Δηλαδή, για παράδειγμα θέλω να αγοράσω τυρί, ρύζι, γάλα και καμπά (σας θύμισε κάτι ε;) σύνολο 4 πράγματα. Πάω λοιπόν, ψωνίζω ό,τι θυμάμαι και στο τέλος τα μετράω. Αν δεν είναι 4 τότε κάτι ξέχασα. Αρχίζουν λοιπόν τα τηλέφωνα για την αναζήτηση του χαμένου τεμαχίου.

Να αναφέρω εδώ, ότι μπορεί να ξεχάσετε το καμπά, αλλά να πάρετε ψωμί. Σε αυτήν την περίπτωση πάλι 4 πράγματα θα έχετε και θα είστε ευτυχισμένοι … μέχρι να πάτε σπίτι. Θα πρέπει λοιπόν πάντα να προσθέτετε τα “έξτρα” στο αρχικό σύνολο.

Άλλες προτάσεις και τεχνικές είναι ΟΛΕΣ καλοδεχούμενες!

  • http://vassilisonline.blogspot.com Vassilis

    Για τα ονόματα εδώ και χρόνια χρησιμοποιώ μια τεχνική που είχα διδαχθεί σε ένα σεμινάριο.
    Όταν λοιπόν συναντήσω κάποιον που δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομά του είτε στην αρχή της κουβέντας είτε λίγο μετά ρωτάω ευγενικά πιάνοντας/ακουμπώντας τον αγκώνα του ” θύμισέ μου πως σε λένε” ή “σπάω το κεφάλι μου/έχει κολλήσει το μυαλό μου να θυμηθώ πως σε λένε”
    Πρόσεξε τώρα: ότι και να μου πει πχ Νίκος του λέω: Βρε Νίκο αυτό το θυμόμουν, το επίθετο έχω ξεχάσει!
    Αν μου πει τώρα το επίθετο πχ Νικολάου του λέω: Αυτό το θυμάμαι, το όνομά σου έχω ξεχάσει!
    Μπορεί να φαίνεται λίγο περίεργο ή αστείο, αλλά πιάνει πάντα :)

    • http://blogging4nothing.info/ eriol78

      Χα χα! Εντάξει, είναι λίγο αστείο, αλλά άμα είναι αποτελεσματικό πάω πάσο :)

      Όσες φορές όμως ήμουν ειλικρινής δεν δυσανασχέτησε κανείς. Πιστεύω ότι επειδή το παθαίνουμε όλοι, υπάρχει μία σιωπηρή κατανόηση.

      Το χειρότερα θα ήταν να πω λάθος όνομα. Αυτό ενοχλεί ακόμα και εμένα όταν γίνεται.

  • http://www.mikrospitistolivadi.blogspot.com Ekarantzi

    Θα κάνω στο σχόλιο μου εδώ, γιατί διάβασα μερικά ποστ σου και εντυπωσιάστηκα από τις ομοιότητες που μας συνδέουν! Λοιπόν, κι εμάς για μερικούς μήνες η μικρή ήταν μικρός και μάλιστα τη φωνάζαμε και Αποστόλη! Τι ψυχικά τραύματα θα έχει το παιδί! Στο Β’ επιπέδου έγινε κορίτσι και έγιναν όλα ροζ τελικά! Επίσης κι εγώ είχα διαβήτη κύησης και πήρα μόνο 4 κιλά στην εγκυμοσύνη αλλά στο τέλος αναγκάστηκα να κάνω και ενέσεις ινσουλίνης που τελικά αποδείχτηκε πανεύκολο!

    • http://blogging4nothing.info/ eriol78

      Είναι καταπληκτικό τελικά, πως κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που πέρασε ή περνάει τα ίδια με εσένα. Αυτή είναι η μαγεία το διαδικτύου. Αυτός άλλωστε είναι και ο κυριότερος λόγος που συντηρώ αυτό το ιστολόγιο.

      Χάρηκα πολύ που βρεθήκαμε λοιπόν :)